De meeste van deze soort ziekteverwekkers behoren tot de kreeftachtigen. Deze ziekteverwekkers zijn groot genoeg om ze met het blote oog te herkennen. Omdat de kreeftjes zo groot zijn ontstaan natuurlijk ook grote wonden in de huid van de vissen. Hierdoor is het gevaar voor bacteriële infecties en schimmelinfecties heel groot.
Ik zal een aantal foto’s laten zien met verschillen kreeftachtige parasieten.
Ankerworm
Ankerwormen lijken op een worm met hoorntjes aan de kop. Met de haken, welke sterk op een anker van een schip lijken, boren ze de vissen door de huid tot in het spierweefsel en zuigen bloed op. Soms is alleen de staart van de beestjes nog te zien. Op de aanhechtingsplaatsen ontstaan rode vlekken door ontstekingen en bacteriële infecties. Deze gaten genezen zeer moeilijk.
Karperluis
Deze parasiet kan tot 15 mm. groot worden. De karperluis heeft een ronde vorm met twee ronde zuignappen. Tussen deze zuignappen zitten de stekelvormige delen van de mond waarmee de luis een gat door de huid van de vis maakt. De karperluis injecteert een vergif in de wond en met zijn sterke kaken van de mond breekt de luis het aangetaste weefsel open. De huid van de vis raakt geïrriteerd en deze zal gaan schuren en springen. Daardoor ontstaan verwondingen welke ook weer een infectie van bacteriën of schimmels kan veroorzaken. De schade die ze aanbrengen 
bestaat ui het onttrekken van bloed en weefselsappen waardoor er een rode plek ontstaat op de plaats waar de luis heeft gezeten. De karperluizen kunnen door middel van gif de vissen verdoven of zelfs doden. Bovendien zijn ze bekend voor het overdragen van buikwaterzucht.
Kieuwkreeftje
Een infectie met kieuwkreeftjes komt meestal voor op vissen die leven op de bodem of in de lagere waterlagen. De kreeftjes parasiteren op de kieuwen van de vis en zijn daar als kleine witte puntjes van een lengte tot 2 mm. te zien. Aangetaste vissen vermageren en de kieuwen worden bloedarm en bleek, waarna de vissen lusteloos worden. Gelukkig komt deze parasiet niet veel voor bij koi.
Visbloedzuigers
De visbloedzuiger voedt zich met bloed, ze zoeken een gastheer welke meestal al verzwakt is en zuigen zich vol met bloed. Een visbloedzuiger, welke meestal ’s nachts actief is, kan tot 10 ml. Bloed uit een vis zuigen. Ronde zuigplekken kunnen wijzen op de aanwezigheid van visbloedzuigers. Als de gastheer verzwakt is door de visbloedzuiger verlaat deze de gastheer. De visbloedzuiger maakt schade aan de slijmhuid en verspreidt ook ziekteverwekkers. De visbloedzuiger kan een lange tijd zonder gastheer overleven. Vaak komen deze parasieten met nieuwe planten in de vijver. Ze kunnen tussen de 2 en 5 cm. groot worden. Ze zijn lang, dun en dwarsgestreept met twee zuignappen waarmee ze niet alleen bloed zuigen maar zich ook voortbewegen over de vis.
